Weź się przytul czyli reakcja przyjaźni i opieki w radzeniu sobie ze stresem.

Stoję na scenie przed tymi kilkudziesięcioma parami oczów skierowanych w moja stronę, za chwile okaże się że spotka mnie jedna z najbardziej przykrych sytuacji w mojej „karierze” scenicznej. Ale to za chwile.

Na razie opowiadam o zasadach panujących podczas konkursu oraz o moich ulubionych sposobach radzenia sobie ze stresem . A na koniec proponuje ze każdą osobę która odważy się wyjść na scenę, przytulę cieplutko do serduszka, żeby poziom stresu trochę jej się obniżył.

A dlaczego przytulanie miałoby obniżyć poziom stresu osoby wychodzącej na scenę? I dlaczego to co miałoby pomoc drugiej osobie tak naprawdę mnie pomoże najbardziej?

Dlaczego to działa?

Kiedy przytulasz druga osobę okazujesz jej pomoc i przyjaźń. Kiedy okazujemy pomoc, życzliwość i wsparcie, to w naszym organizmie wydziela sie oksytocyna, neuroprzekaźnik bliskości. Odpowiada on za chęć tworzenia więzi z drugim człowiekiem, dzięki niej budujemy i wzmacniamy więzi społeczne, a poza tym wzmacniamy serce – gdy się stresujemy oksytocyna powoduje wzmacnianie mięśnia sercowego.

Poza tym wzrasta poziom serotoniny która odpowiada za wyostrzanie zmysłów, intuicje i samokontrole co ułatwia nam podejmowanie trafnych decyzji. Do tego przy okazji wydziela się dopamina – która odpowiada za obniżenie strachu i wzrost motywacji.

Ci trzej przyjaciele w komplecie powodują to ze wzrasta w nas poziom odwagi i nadziei do działania, co w sytuacjach kiedy strach odbiera nam jasne myślenie i zamienia nas w wystraszonego kurczaka bywa bardzo przydatne . Jeżeli okazujemy opiekę i przyjaźń poprzez dawanie pomocy, sami tak naprawdę na tym zyskujemy. Nasz układ nerwowy staje się odważniejszy co w konsekwencji spowoduje ze my pokonamy nasz strach. Troska o drugiego człowieka rodzi w nas odporność na strach.

To co takiego się wydarzyło?

Stojąc na środku sceny przed kilkudziesięcioma osobami słucham tego jak jedna z osób mówi jak bardzo moje przygotowanie konkursu jest nieodpowiednie, nietrafione i niezrozumiałe. Przed tymi wszystkimi ludźmi. Publiczna krytyka – nic miłego. Boli? – bardzo. Uciekać ze sceny?- najchętniej. Ale konkurs musi trwać dalej.

Czy to ze zaproponowałam każdemu z uczestników konkursu , uścisk na odwagę mogło mnie samej bardziej pomoc niż tej osobie wychodzącej na scenę?- z pewnością. Prawdopodobnie spowodowało to odpowiedz układu nerwowego który zabezpieczył mnie przed takim wzrostem poziomu stresu który groziłby ewakuacja ze sceny w trybie natychmiastowym. Reakcja troski i opieki nie działa tylko na tych o których sie troszczymy ale przede wszystkim na nas samych.

Jak wykorzystać tą metodę w życiu?

Głaszcz, przytulaj, trzymaj za dłoń w trakcie stresujących sytuacji. Opiekuj się tymi którzy są dla Ciebie ważni ale także wszystkimi tymi którzy tej pomocy potrzebują. Praktykuj przytulanie – z każdym , i zawsze kiedy tylko możesz – pies, przyjaciel, ukochany, czy też przypadkowa osoba która tego zechce – ludzie są naprawdę chętni do przytulania. Tylko postaraj sie jednak nie narzucać :)) . To będzie ogromna pomoc dla osób którymi chcesz się zaopiekować – pomoże im poradzić sobie ze stresem ale przede wszystkim Tobie da odwagę i nadzieje ze będzie lepiej, i że poradzisz sobie w naprawdę trudnych momentach. A to jest już ogromnie ważna i przydatna umiejętność.

Taylor, S. E., Klein, L. C., Lewis, B. P., Gruenewald, T. L., Gurung, R. A., & Updegraff, J. A. (2000). Biobehavioral responses to stress in females: tend-and-befriend, not fight-or-flight. Psychological review, 107(3), 411.

Geary, D. C., & Flinn, M. V. (2002). Sex differences in behavioral and hormonal response to social threat: commentary on Taylor et al.(2000).

Siła stresu – Kelly Mcgonigal

Toastmaster Poznań